โรงเรียนในอินโดนีเซียปิดตัวลงเนื่องจากการระบาดของ COVID-19 ในปี 2020 ทําให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันไปสู่การเรียนทางไกลซึ่งส่งผลกระทบต่อการศึกษาและความเป็นอยู่ที่ดีของนักเรียน 68.8 ล้านคน
การศึกษาของธนาคารโลกพบว่าการเปลี่ยนแปลงนี้นําไปสู่การสูญเสียการเรียนรู้โดยประมาณระหว่าง 0.9 ถึง 1.2 ปีและความสามารถในการอ่านลดลง 25 ถึง 35 คะแนนในคะแนนการอ่านของ Programme for International Student Assessment (PISA) จนถึงเดือนมิถุนายน 2021 โดยคาดว่าจะขาดทุนเพิ่มเติมตั้งแต่การศึกษาเสร็จสิ้นเนื่องจากการปิดโรงเรียนยังคงดําเนินต่อไปจนถึงต้นปี 2022 การศึกษายังพบว่านักเรียนได้รับความทุกข์ทรมานจากสุขภาพจิตสังคมและปัญหาสุขภาพร่างกายในช่วงการระบาดของ COVID-19
หลังจากการหารือทางเทคนิคกับกระทรวงศึกษาธิการวัฒนธรรมการวิจัยและเทคโนโลยีของอินโดนีเซีย (MoECRT) กระทรวงกิจการศาสนา (MoRA) และ บริษัท เอกชนด้านการศึกษาธนาคารโลกได้เผยแพร่บันทึกทางเทคนิคสามฉบับเกี่ยวกับการฟื้นฟูการเรียนรู้ของอินโดนีเซีย: 1) กรอบการฟื้นฟูการเรียนรู้ในช่วงการระบาดใหญ่ของ COVID-19 และอื่น ๆ 2) หมายเหตุทางเทคนิคเกี่ยวกับการเรียนรู้แบบไฮบริดที่มีประสิทธิภาพด้วย EdTech 3) หมายเหตุทางเทคนิคเกี่ยวกับการสนับสนุนทางจิตสังคมระหว่างและหลังการระบาดใหญ่ของ Covid-19 บันทึกทั้งสามฉบับนี้พิจารณาแนวทางสําหรับการให้บริการการศึกษาต่อเนื่องและเพื่อสนับสนุนความเป็นอยู่ที่ดีทางจิตสังคมของนักเรียนและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านการศึกษา
ในขณะที่โรงเรียนหลายแห่งและ madrasahs (โรงเรียนสอนศาสนา) กลับมาเปิดอีกครั้งทันเวลาสําหรับปีการศึกษา 2022 MoRA และทีมธนาคารโลกสามารถสนับสนุนการฟื้นฟูการเรียนรู้ผ่านโครงการ Realizing Education's Promise – Madrasah Education Quality Reform (REP MEQR) ที่กําลังดําเนินอยู่โครงการนี้สามารถตอบสนองต่อการระบาดใหญ่ผ่านการใช้เทคโนโลยีการศึกษาที่เพิ่มขึ้นและการส่งเสริมการฟื้นฟูความเป็นอยู่ที่ดีทางจิตสังคมสําหรับนักเรียน โครงการยังดําเนินการประเมินการเรียนรู้ของนักเรียนหลังปิดโรงเรียนเพื่อกําหนดวิธีการปรับกิจกรรมในห้องเรียนให้ตรงกับความต้องการของนักเรียน
ข้อค้นพบและข้อเสนอแนะที่สําคัญจากการศึกษาและหมายเหตุทางเทคนิค:
