การลดช่องว่างทางการศึกษายังคงมีความสําคัญในเวียดนามเมื่อปีการศึกษาใหม่เริ่มต้นขึ้น

สัปดาห์นี้นักเรียนมากกว่า 23 ล้านคนทั่วเวียดนามได้ฟังเสียงกลองที่ดังก้องกังวานเพื่อทําเครื่องหมายการเริ่มต้นปีการศึกษาใหม่ ตามประเพณีการตีกลองที่ดังกึกก้องกระตุ้นความตื่นเต้นของเด็ก ๆ ในขณะที่พวกเขาเริ่มต้นการเดินทางของการเรียนรู้และการพัฒนา ระดับการศึกษาในปัจจุบันสูงกว่าคนรุ่นก่อนมากโดยมีการลงทะเบียนเกือบสากลในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น

ฤดูใบไม้ร่วงนี้หลังจากช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ที่หยุดชะงักหวังว่าปีการศึกษาที่จะมาถึงจะเปิดโอกาสให้นักเรียนได้ติดตามและต่อยอดจากรากฐานของทักษะและความรู้ที่จะทําให้พวกเขาประสบความสําเร็จ จําเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าเด็กทุกคนสามารถเข้าถึงโอกาสทางการศึกษาอย่างเท่าเทียมกันโดยการลดช่องว่างทางการศึกษาที่เหลืออยู่ การเรียนรู้ในช่วง COVID-19 แตกต่างกันอย่างมากในส่วนต่างๆของประชากรโดยครัวเรือนที่ยากจนกว่าสามารถเข้าถึงการเรียนรู้ออนไลน์ได้น้อยกว่าครัวเรือนที่ร่ํารวยกว่า แม้แต่ในหมู่ผู้ที่เชื่อมต่อแบบดิจิทัลการเรียนที่บ้านก็ต้องเผชิญกับความท้าทายและความฟุ้งซ่าน

การศึกษาเป็นกุญแจสําคัญในการสร้างทุนมนุษย์ที่มากขึ้นซึ่งจะขับเคลื่อนการเติบโตทางเศรษฐกิจและการพัฒนาในไมล์ถัดไปของการพัฒนาของเวียดนามอย่างไรก็ตาม แม้จะมีความก้าวหน้าอย่างมากในการปรับปรุงการศึกษา แต่ความเหลื่อมล้ํายังคงมีอยู่ และมีความแตกต่างอย่างกว้างขวางในกลุ่มเศรษฐกิจและสังคมเกี่ยวกับการสําเร็จการศึกษา คุณภาพของเด็กการศึกษาที่ได้รับ และจํานวนครัวเรือนที่ใช้จ่ายด้านการศึกษา

การสําเร็จการศึกษาต่ํากว่าเด็กในครัวเรือนที่ยากจนที่สุดมากกว่าเด็กที่ร่ํารวยที่สุด เมื่ออายุ 19 ปี มีเพียงหนึ่งในห้าของนักเรียนจากที่ยากจนที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์ที่ยังคงอยู่ในโรงเรียน เทียบกับ 80 เปอร์เซ็นต์ของนักเรียนที่ร่ํารวยที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์ ความเหลื่อมล้ํายังคงมีอยู่ทั่วทั้งชาติพันธุ์และภูมิศาสตร์โดยชนกลุ่มน้อยมักล้าหลังในการบรรลุการศึกษา ในขณะเดียวกันการลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาในพื้นที่ชนบทนั้นต่ํากว่าในเขตเมืองเกือบ 15 เปอร์เซ็นต์ (76 เปอร์เซ็นต์เทียบกับ 90 เปอร์เซ็นต์) ความเหลื่อมล้ําทางภูมิศาสตร์ยังมีอยู่: เด็ก ๆ ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ําโขงและที่ราบสูงตอนกลางตกต่ําอย่างต่อเนื่องในผลลัพธ์การเรียนรู้ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาแม้ว่าช่องว่างในภูมิภาคจะแคบลงอย่างช้าๆ การลงทะเบียนสุทธิต่ําอัตราการออกกลางคันสูงและความก้าวหน้าต่ําระหว่างระดับการศึกษายังคงเป็นลักษณะเฉพาะของภูมิภาคเหล่านี้

ค่าใช้จ่ายส่วนตัวของครัวเรือนเกี่ยวกับการศึกษายังแตกต่างกันอย่างมากระหว่างครัวเรือนที่ร่ํารวยและยากจนในเวียดนาม แม้ในระดับบังคับของการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาการใช้จ่ายในหลักสูตรพิเศษจะสูงกว่าครัวเรือนที่ร่ํารวยที่สุดถึง 5.6 เท่าเมื่อเทียบกับครัวเรือนที่ยากจนที่สุด ครัวเรือน Kinh ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ในเวียดนามใช้จ่ายมากกว่าเจ็ดเท่าในชั้นเรียนพิเศษสําหรับลูก ๆ ของพวกเขามากกว่าชนกลุ่มน้อย ความเหลื่อมล้ํานี้น่าจะเกิดจากรายได้ของครัวเรือนที่ลดลงความพร้อมของชั้นเรียนพิเศษน้อยลงในพื้นที่ห่างไกลที่ชนกลุ่มน้อยจํานวนมากอาศัยอยู่และค่าเสียโอกาสที่สูงขึ้นในการดูแลเด็กในโรงเรียน ความแตกต่างในรายจ่ายทางการศึกษาข้ามภูมิหลังแปลเป็นความแตกต่างในการสําเร็จการศึกษาซึ่งจะส่งผลต่อการจ้างงานในอนาคตและโอกาสทางเศรษฐกิจและอาจนําไปสู่ความเหลื่อมล้ําที่กว้างขึ้น

อ่านเพิ่มเติม