Pupin Marini เป็นแม่ของหนึ่ง หลังจากที่ลูกของเธอเกิดมาเธอจะชอบที่จะประกอบอาชีพเป็นพนักงานการตลาดในภาคสื่อต่อไปเพื่อการเติบโตส่วนบุคคลที่มากขึ้นและนํารายได้มาสู่ครอบครัวมากขึ้นอย่างไรก็ตามเช่นเดียวกับผู้หญิงหลายล้านคนที่มีเด็กเล็กในอินโดนีเซีย Pupin มีทางเลือกน้อยแต่ต้องอยู่บ้านและดูแลลูกของเธอ และถ้าเธอเป็นเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่ในอินโดนีเซีย Pupin ก็ไม่น่าจะกลับมาร่วมงานกับพนักงานอีกครั้ง
กรณีของปูปินเป็นตัวอย่างที่พลาดโอกาสสําหรับอินโดนีเซีย ความขาดแคลนของการดูแลเด็กทําให้ผู้หญิงหลายคนหยุดทํางานนอกบ้าน ด้วยการลงทุนที่มากขึ้นในการดูแลเด็กและการศึกษาปฐมวัยอินโดนีเซียสามารถเรียกคืนส่วนการผลิตของกําลังแรงงานและกระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจ
การมีส่วนร่วมของกําลังแรงงานหญิงต่ํา
อัตราการมีส่วนร่วมของกําลังแรงงานหญิงของอินโดนีเซียค่อนข้างต่ําสําหรับภูมิภาคนี้ ประมาณร้อยละ 53 ในปี พ.ศ. 2564 ตัวเลขเหล่านี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงโดยรวมมานานกว่าสองทศวรรษแม้จะมีการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างเศรษฐกิจกําไรด้านการศึกษาอัตราการแต่งงานก่อนกําหนดที่ลดลงและภาวะเจริญพันธุ์ที่ลดลง นอกจากนี้ช่องว่างระหว่างชายและหญิงในอัตราการมีส่วนร่วมของกําลังแรงงานยังสูงที่สุดในภูมิภาคที่ประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ หากอินโดนีเซียสามารถเพิ่มการมีส่วนร่วมของกําลังแรงงานสตรีให้เหลือเพียงร้อยละ 58 ธนาคารโลกประเมินว่าเศรษฐกิจของอินโดนีเซียจะเติบโตอีก 62,000 ล้านดอลลาร์
มีหลักฐานใหม่ว่าการขาดบริการดูแลเด็กราคาไม่แพงและมีคุณภาพเป็นข้อ จํากัด ที่สําคัญสําหรับผู้หญิงที่ทํางาน ข้อมูลจากการสํารวจกําลังแรงงานของอินโดนีเซีย (Sakernas) แสดงให้เห็นว่าประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ของผู้หญิงที่ทํางานในการจ้างงานค่าจ้างไม่ได้ทํางานอีกต่อไปหลังการแต่งงานและการคลอดบุตรและเกือบครึ่งหนึ่งของผู้หญิงเหล่านี้อ้างถึงเหตุผลที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวในการลาออก (ดูแผนภูมิ) ในทางกลับกันการขยายการเข้าถึงบริการการศึกษาปฐมวัยนั้นเชื่อมโยงกับความน่าจะเป็นในการจ้างงานที่เพิ่มขึ้น (Halim et al., 2021).
